|
فیزیولوژی فعالیت بدنی: تغییرات ساختاری و عملکردی که در اثر اجرای فعالیت های کوتاه مدت و دراز مدت در بدن روی می دهد را مورد بررسی قرار می دهد.
فیزیولوژی ورزش: از
مفاهیم فیزیولوژی فعالیت بدنی برای افزایش عملکرد ورزشکاران و قهرمانان
ورزشی استفاده می کند. به عبارت دیگر فیزیولوژی ورزش از فیزیولوژی فعالیت
بدنی مشتق شده است.
اصول بنیادی تمرین:
اصل ویژگی فردی "The Principle of Individuality"
همه
ما با ظرفیت یکسانی نسبت به تمرینات ورزشی سازگاری کسب نمی کنیم. وراثت در
تعیین اینکه بدن با چه سرعتی و تا چه میزانی با یک برنامه تمرینی سازگار
شود، نقش عمده ای بازی می کند. بجز دوقلوهای همسان، هیچگاه دو انسان دقیقا
دارای ویژگی های ژنتیکی یکسان نیستند. بنابراین احتمال اینکه افراد دقیقا
سازگاریهای مشابهی با برنامه تمرینی معینی حاصل کنند وجود ندارد. لذا در
طراحی هر برنامه تمرینی باید نیازهای ویژه و توانایی های افراد را در نظر
گرفت. این همان اصل ویژگی فردی است.
اصل ویژگی "The principle of Specificity"
اصل
ویژگی به این مطلب اشاره دارد که برای رسیدن به اهداف تمرین، نوع تمرین با
نیازهای خاص رشته ورزشکار باید سازگاری داشته باشد. برای مثال پرتاب کننده
وزنه در رشته دو ومیدانی، چون نیاز به قدرت و توان دارد در تمریناتش این
نیازها باید برآورده شود و یا دونده استقامت در برنامه تمرینی او باید با
حجم زیادی به تمرینات استقامتی پرداخته شود.
اصل بی مصرفی "The Principle of Disuse"
با
انجام فعالیت های ورزشی متناسب توان ورزشکار برای انجام فعالیت بیشتر
توسعه یافته و میزان خستگی کاهش می یابد. ولی اگر تمرینات بدنی قطع شود سطح
آمادگی نزول یافته و متناسب با نیازهای روزمره تنظیم می شود. بنابراین
ورزشکاران در برنامه تمرینی خود باید طرحی برای حفظ آمادگی بدنی داشته
باشند.
اصل اضافه بار فزاینده "The Principle of Progressive Overload"
دو
مفهوم اضافه بار و تمرین فزاینده مبنای تمام تمرینات را تشکیل می دهند.
طبق اصل اضافه بار فزاینده تمام تمرینات ورزشی باید شامل این دوجزء باشند.
برای مثال برای کسب قدرت باید باری بر عضله تحمیل شود که فراتر از آن چیزی
باشد که بطور عادی با آن مواجه می شود. با افزایش قدرت مقاومت بیشتری لازم
است تا محرک افزایش بعدی قدرت عضله شود.
