PHYSICAL EDUCATION

تجمع اسید لاکتیک و درد عضلات در بدن

 سلولهای عضلانی پس از انجام ورزش و فعالیتهای شدید، به علت عدم داشتن فرصت کافی برای استفاده از اکسیژن ، در نتیجه مصرف انرژی و سوخت و ساز،” اسید لاکتیک” تولید می کنند. تجمع این ماده در عضلات ، باعث ایجاد درد می شود، که ممکن است تا 48 ساعت ادامه یابد و به تدریج با جذب “اسید لاکتیک”، درد عضلات نیز کاهش یابد.

 حال در پاسخ به این سوال که چگونه می توان تولید این ماده را کاهش داد، می توان گفت با تمرینهای خاصی مانند عادات تغذیه ای مناسب و روشهای خاص ورزشی می توان از تولید این ماده تا حدی جلوگیری نمود.

 حائز اهمیت است بدانیم چگونه و چرا “اسید لاکتیک” در عضلات و ماهيچه ها تجمع می یابد؟ به هنگام انجام تمرینات ورزشی، گلوکز یا قند خون، مورد استفاده و سوخت و ساز سلولهای عضلات قرار گرفته و به یک ماده شیمیایی به نام ” پيرو وات” تبدیل می شود . زمانی که ورزش به آرامی انجام گیرد، اکسیژن کافی به راحتی در دسترس سلول قرار گرفته و ” پيرو وات ” را به دی اکسید کربن و آب تبدیل می کند ، که دی اکسید کربن نیز از طریق شش ها از بدن خارج می شود.

 اما در صورتی که ورزش با شدت و سرعت بیشتری انجام گیرد، برای تبدیل تمام” پيرو وات” به دی اکسید کربن و آب، اکسیژن کافی در دسترس قرار نمی گیرد و در نتیجه بخشی از پيرو وات ها به اسید لاکتیک تبدیل می شود، و سبب احساس درد در عضلات شده و مانع از فعالیتهای عادی آنها می شود.

 نقش تغذیه و مایعات

توجه داشته باشید باید به هنگام فعالیتهای ورزشی، از قبل آب کافی مصرف کرده باشید. همچنین به هنگام ورزش و پس از آن از مواد غذایی استفاده کنید که به راحتی قابل هضم و جذب باشند. علاوه بر این ، تغذیه پس از ورزش باید شامل ترکیبات “کربوهیدرات” و “پروتئین”  باشد.

نحوه ورزش

انجام تمرینات ورزشی با فاصله های کم، سبب کاهش تولید” اسید لاکتیک ” خواهد شد. باید برنامه زمانی ورزش را به دو یا سه روز در هفته برسانید. ورزشهای گاه گاهی شامل ورزشهای سخت، توام با ورزشهای ملایم و متوسط است. بدین ترتیب بدن شما خواهد آموخت که چگونه” اسید لاکتیک” ایجاد شده از ورزشهای شدید را خنثی کند. در نتیجه به هنگام مسابقه های ورزشی، می توانید بدون احساس اثرات منفی” اسيد لاکتيک” در ماهیچه های خود، به مدت طولانی تر ورزشهای سخت تری انجام دهید.

به طور کلی تغذیه خوب، استفاده از مایعات به مقدار کافی و انجام ورزشهای مناسب ورزشی به شما این امکان را خواهد داد، تا بتوانید بدون اثرات منفی” اسید لاکتیک ” بر ماهیچه ها و محدود شدن فعالیت عادی آنها ورزشهای سخت و شدید خود را انجام دهید.

 اسید لاکتیکی که به هنگام اجرای فعالیتهای ورزشی تشکیل می شود چه سرنوشتی دارد؟

نظریه کلاسیک در مورد سرنوشت  اسید لاکتیک این است که بیشترین مقدار آن از طریق چرخه کوری در کبد به گلیکوژن تبدیل میشود و در نتیجه بر مقدار مصرف اکسیژن مازاد پس از ورزش(یعنی وام اکسیژن)می افزاید.در حالیکه شواحد اخیر نشان می دهد که این امر واقعیت نداشته و اصولا اسید لاکتیک پس از پایان فعالیت ورزشی اکسیده می شود؛به این معنی که اسید لاکتیک به اسید پیروییک تبدیل می شود و در قلب ،عضلات اسکلتی غیر فعال و سایر اندامها به مصرف می رسد.

برآورد می شود که 70 درصد از اسید لاکتیک تولید شده به هنگام ورزش،اکسیده می شود،20 درصد آن در تشکیل گلیکوژن نقش دارد و 10 درصد بقیه به اسیدهای آمینه تبدیل می شود.

بطور کلی پس از پایان یک فعالیت ورزشی شدید مقدار زیادی اسید لاکتیک در داخل عضلات و خون تجمع یافته که با ایجاد خستگی زود هنگام و سایر تاثیرهایی که بر روند فیزیولوژیک بدن ورزشکار به جا می گذارد باعث پایان فعالیت ورزشکار و همچنین تلاش بدن ورزشکار جهت برگشتن به حالت اولیه ورشکار و دفع اسید لاکتیک می باشد که فعالیت ورزشی سبک یا در اصطلاح مربیان همان سرد کردن مناسب و بهینه می تواند فرایند اکسایش اسید لاکتیک را جهت برگشتن به حالت اولیه یا همان ریکاوری میسر گرداند.شدت فعالیت حدود 30 تا 40 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی شدت مطلوب جهت دفع اسید لاکتیک می باشد که در اصطلاح آنرا دفع فعال اسید لاکتیک نامیده که سرعت دفع آن نسبت به حالت غیر فعال فرد بیشتر می باشد.